Okyanuslara kilitler vurmuş, dizginlemiş onu. Doğayı hizmetine sunmuş da, yüreğine anlatamamış insanın vahşetini. Nefessiz kalmış adeta insanlık. Boğulmuş kendi savaşımında.
 

Ve ozanlar, anakaranın en has çocukları çıkarak yeryüzü sahnesine, yaşayamadıklarımıza duyduğumuz acının yoğunluğuyla, yeni düşler kurmuşlar. Şarkısı Biten Sokak’lara, kentlere, ülkelere ve bütün evrene.
 

Yeni yeni şarkılarla, şiirlerle bezemek istemişler evreni.
 

Hoşgörünün getireceği çeşitlilik ve yenileşme sevinci ile yaşamın en büyük enerjilerini heyecanlarına katmışlar. Böylece insanla çevresi arasındaki dengeyi sağlayarak kendi alın yazısını kendilerinin yaratmaları gerektiğini ortaya koymuşlar ve insanlığın en güzel şarkılarını resimle, heykelle, şiir ve oyunlarla tarihe bir çivi gibi çakmışlardır.

Sevgiyle,