Meğer ne kadar yabancıymışız seninle,

Oysa aynı karında döllendik,

Aynı rahmin çeperlerinde beslendik,

kan içtik, hava soluduk.

Karanlık bir hiçlikten,

sonsuz bir boşluğa düştük.

Tanıdık seslerin acılarını çektik.

Aynı sevince gözyaşı olduk.

Doğduk seninle, karındaş olduk.

Aynı ana kokusunda yıkandık,

                        Aynı şefkatli bakışlarca korunduk.

Açlıkların, korkuların, sefaletin sefası olduk;

                        doyurduk anamızı.

Kutsal umutların tapınağında yıkandık seninle,

Özü sözü mert bir insanın gönencini soluduk.

                        Bilgelerin bilgilerini öğrendik seninle,

                                   Yüreği ağzında sevdayı...

Acının-kahrın çığlıklarını duyduk,

                        gözü yaşlı analar gördük,

                        Sıyrılıp giden yaşamı...

Söz verdik yüreğimizi sunmaya;

Öksüze, yetime, düşküne, aça kimsesize...

Önünde eğilebileceğimiz tek bir doğru bulduk;

                        “bilge kuramının sonsuzluğu” ...

Eyvah ki şimdi büyüdük, kirlendik;

                        büyüttük, kirlettik.

Kim atacak üstümüzden bu ölü toprağını !

                                                       Turabi DEĞERLİ