Öğrenerek düşünürsen, bilgili olursun

Düşünerek öğrenirsen, dahi olursun

Düşünerek öğretirsen, bilge olursun

Düşünerek düşünmemeyi öğrenirsen, birde öğretirsen

Politikacı olup meclise girersen

Soysuzluğa izin verip de

Gözünü saçını dökene izin vermezsen…

Al kendini koy karşına sen konuş kendin dinlesin

Not ver senden kendine.

Şimdi ben koyayım seni  karşıma

Ben söyleyeyim sen dinle.

-Bir gün halkından kopuk olursan dalsız kalırsın

Dalsız yaprak olursan kurursun yere düşersin

Halkından olanlar üzerine basarlar,

Ufalırsın tozlaşırsın

Toprağa karışırsın

Toprağı da kirletirsin

Bu nedenle senin gibiler yüzünden

Kim bilir kaç kez döndü dünya

Kirliliğinden arındırmak için insanlığı

Ama hep toprak galip geldi.

Yine bir gün halkının verdiği yetkiyle

Halkının önüne geçip, boğarsan onu yasalarınla

Varını yokunu elinden alırsan

Umudunu, geleceğe yatırmış gençliğin,

Engellersen coşkusunu,

Onları yarınsız bırakırsan,

Bugünlerini de yok etmiş olursun.

Bugünü olmayan halkın yarını da olamazsın

Hey sen!  yarını olmayan vekil

Kurumuş bir dala döndün

Şimdi bir testere ile budarlarsa seni

Yere düşersin. Üzerine basarlarsa

Ufalırsın tozlaşırsın

Savrulursun dört bir yana

Havayı da kirletirsin ya sen

Üstelik ozon tabakasını da delersin

Birde gökyüzü yırtılırsa

İşte o zaman boğar yeşili maviyi, canlıyı, cansızı, rezil olursun.

Bu yüzden gökyüzünde gördüğün yıldızlarda

Bir zamanlar senin gibiler yüzünden yok oldular

Şimdi kuru bir ışıkla kandırmaktalar  evreni

Gezmeye giden annenin, çocuğunun korkmaması için

Işığını açık bırakarak kandırması gibi bir şey bu.

Yine bir gün sen vekil

Birikimsiz beyinlerin ilkel zevklerinin

Şehvetine kapılırsan

Servetini çoğaltmak için, halkının verdiği yetkiyle

Halkının önüne geçerek

Gezegenimizde bitmeyen savaşları körüklemek için

Silah tüccarlarından komisyon almak için

Savaş çığlıkları atarak

Canın canı yok etmesine aracılık edersen

Şunu bilesin ki

Silahlardan çıkan mermiler

Saplandıkça karşında ki canın yüreğine

Çıkan her ah...Atmosferi sararsa, ağaçlar solar.

Dallar kurur, kök üzülür,dalsız kalır

Dallar düşer,ağaç kesilir. Yanar yanar kül olur

Yapraklar kurur zaman üzerine basar ufalır

Toz olur toprağa karışır.

Toprak kararır, kök kararır, insan kararır, sen kararırsın.

Koca koca karanlıklar oluşur.

Karanlık karanlığı boğar, karanlık karanlığa boğulur,

Kısır bir döngüyle döner dünya...

Karanlıklar içinde aydınlanmayı bekleyen doğrular gibi!

Düşlerimde özgürlüğün ülkelerini gördüm ben

İşte bu yüzden vekil, işte bu yüzden

Bir ozan olarak içimdeki deniz boğuyor beni

Ve sen vekil bu yüzden aklını başına topla

Erdemli ol. Halkının adına çalış. Bilime destek ver

Sömürgesiz uluslar yarat

Ama kendi doğrularına da anlat onlara.

Işık tutsun bilgilerin insanlığa.

Aklın sahip olduğu alışkanlıklar oluşturmaya çalış.

Çeşitliliği sağlarken birliği de oluşturmayı dene

Kendinden olmayanlara da saygı göster

Eğer bilgin ışık olacaksa halkına,

Karanlığından kurtulduğu için

Ödülünü verecektir sana.!

Aldığın her ödül yeşermeni sağlayacak.

Biraz önceki kütüğün filizleri olacaksın

Yeni yeni gövdeler oluşacak

Yeni dallar yeni yapraklar

Hem de yemyeşil bir çınar gibi

Dimdik ayakta toprağın neşesi olacaksın

devamı için tıklayınız